Svo margt, svo gott

Langt síðan maður hefur haft fyrir því að skrifa sniðug orð hérna.
Eins og t.d. Grempelsi. Gott orð.

Síðustu vikur hef ég verið á ferð og flugi og ætla að taka flugpunkta á þetta:

*  6 flug á tveimur vikum staðreynd.
*  Margar lestar- og rútuferðir
*  Blautasta Roskilde-ferðin mín til þessa, bestu kaupin voru stígvélin úr KHB sem maður keypti daginn áður en haldið var út.
* Bestu böndin voru: Annuals (líklega topp-3 tónleikar ævi minnar. Án gríns, kreisí),
Red Hot Chili Peppers (því þetta voru nú freakin' RHCP), Flaming Lips (framkölluðu tár í auga eitt skipti, eina bandið sem tókst það í ár), Beirut (Geðveikt flott spilað live), Wilco (þéttasta band í heimi og eitt það skemmtilegasta) og Arcade Fire (samt ekki jafn góð og ég bjóst við, en góð mjög góð)
*  Las ævisögu Lance Armstrong inní tjaldi. Mögnuð lesning.
*  Verstu kaup ferðarinnar voru án vafa Paulo Coehlo bókin sem ég átti í hálftíma og gleymdi síðan inní flugvél. Og Woody Allen smásagnasafnið sem ég ætlaði að gefa Jonna en gleymdist í Noregi.
*  Göngum gegnum kringum - gögnum gegnum margt. Þemalag Noregsferðarinnar
*  ,,Að Eilífu" góður húmor líka
*  Eignuðumst nýja móður hana Siggu , hún er reyndar 17 ára og heitir Maya
*  Hitti eitthvað af fólkinu í Noregi sem maður eyddi tíma með í fyrra og það var gaman. Kynntist svo auðvitað nýju.
*  Uppgvötvaði sjarmann.
*  Gistum á milljón stöðum.
*  Fórum á nokkur rosaleg fyllerí. Eftirminnilegast er föstudagskeldu fyllerí með Pétri og Kaupmannahafnar-djamm með strákunum. Þar sem við m.a. fórum í tívolí allir, ef svo má segja þar sem ég, Brynjar og Birkir fórum aldrei í tæki.
En við drukkum öl.
*  hommi
*  Rosalega góðar ferðir fyrir sálina
*  L.ung.A seinustu helgi, mjög gaman
*  Tónleikar bæði kvöld mikil gleði, mikið gaman og mikið flipp
*  Þetta er alltof mikið efni til að maður geti bloggað um það allt..hólí mólí
* ég beila

Á ferð og flugi

Jæja þá heldur maður suður í dag. Frumsýning í kvöld á listinni til að lifa og ég veit venju samkvæmt ekkert hverju ég á að vera í.
Maður tekur bara giskið á þetta.

Annars eyddi ég gærkvöldinu og nóttinni í að vinna í því að taka niður UÍA tjaldið.
Það þarf ekkert nema kraftaverkamenn til að taka þetta niður. Þvílíkt bras.
En ég, Arnar, Kristó, Birkir, Brynjar og Kormákur Máni erum reyndar allir kraftaverkamenn.
Titlar kvöldsins. (Já ég er að pæla í að færa mig útí titlana, það er gaman af þeim alltaf)
Emo kid kvöldsins - Birkir Snær Mánason
Hetja kvöldsins - Hjalti Jón Sverrisson
Vörubílsstjóri kvöldsins - gaurinn sem var sofandi inn í vörubíl á meðan við vorum að smúla/spúla tjöld.
Bruni kvöldsins - Arnar Guðni Kárason sem missti stjórn á slöngunni sinni (ekki "þeirri " slöngu en nálægt því)
Rokkari kvöldsins - Brynjar
Einhverjir-hálfvitar-í-heimsókn-settu-tannkrem-í-bílinn-minn kvöldsins - Kristófer Nökkvi
Einhverjir-hálfvitar-í-heimsókn-sem-eru-að-misskilja-lífið-og-ég-vorkenni-þeim-eiginlega-bara - Einhverjir hálfvitar.
Kappi kvöldsins - Kormákur Máni sem að fékk 3 tíma svefn áður en hann fór aftur að vinna.

ný tækni

Ég er kominn með geggjað skemmtilega tækni í ræktinni. Uppgvövaði hana í gær.
Ég er byrjaður að rappa.
Já ég battla í höfðinu á mér meðan ég hleyp áfram eins og óður maður.
Oftast eru þessar rímur nú ekki merkilegar, þetta er mestallt í þessum stílnum:
Hlaupa hlaupa hvað á ég að kaupa
í matinn?
vil ekk'að börnin gráti og mig ekki láti
í friði, hey er þetta ekki Sumarliði?

mjög gaman samt

ég er ekkert rosalega góður bloggari

Maður einhvernveginn klikkar gjarnan á því að blogga eitthvað sniðugt.

Hversu mikill nölli er ég að vera að hlusta á NBA spjall á netinu?
Nokkuð mikill.

Útskrifaðist um helgina, það var dásamlegt.
Það er mjög undarlegt að vera stúdent.
Þetta var samt alveg frábær dagur og ég vil þakka öllum kærlega fyrir:
- Evu Laufeyju fyrir að mæta austur
- Sigurveigu, Heiðdísi, Katrínu, Eyrúnu og Evu Laufeyju fyrir glösin (meðferðarfulltrúinn verður pirraður en jæja..)
- Jónasi Reyni fyrir eina bestu gjöf allra tíma, tveir af allra fyrstu lagatextum mínum (þar af lag nr.1 Sporðdrekar(mikill innblástur frá Coolio á sínum tíma en minnir eflaust meira á Einar Örn núna))
- Jónasi Reyni fyrir að vera með kviðslit og skapa þannig einkahúmor fyrir allt kvöldið
- Ívari Pétri fyrir að deyja inní eldhúsinu mínu
- Rebekku systur Heiðdísar fyrir að vera sama þegar ég missti bjór heima hjá þeim,
mínusstig samt fyrir að segja að ég væri ógeðslegur.. sem hún síðan reyndar leiðrétti með því að segja að hún meinti ógeðslega skemmtilegur (hjúkk)
- Mömmu og pabba fyrir að vera best
- Valaskjálf fyrir að vera komið í gagnið aftur. Djöfull var þetta fyndið!
- Garðari fyrir brennivínið
- Nonna fyrir farið heim um morguninn
- Drífu Sig fyrir að vera snilli og gefa mér frábæra gjöf
- Birki, Leibba Kúl(reyndar gleymdist óvart), Lóu, Svandísi, Ívari, Tedda fyrir að spila með mér
- Kristó fyrir miller
- Og öllum hinum fyrir allt.

Annars er maður bara búinn að vera við það að missa vitið.
Ég kann ekki að slaka á held ég. Ekki almennilega.
Ætla að halda áfram að reyna samt.
Vaknaði kl.hálf 9 í morgun, skutlaði Evu Laufeyju á flugvöllinn, þreif bílinn innan í og að utan. Síðan tókst mér næstum því að slaka á.
Næstum því.

nýtt hobbý

Ég hef undanfarið tekið upp þá ástríðu að koma heim seint um nætur í misgóðu ástandi og finna mér eitthvað frumlegt og skemmtilegt að nasla.
Sérstaklega virðist mér í þessu ástandi hugnast einkar vel að snæða salsasósu, hamborgarhryggir afturámóti hefna sín daginn eftir
(eins og Markús, Sigrún, Ívar og Sissó fengu að kynnast um daginn).

En salsasósan, maður.
Hún gengur með öllu. Ég hef prufað:
- ritz kex með salsasósu
- tvíbökur með salsasósu (mæli með þessu.. held ég, gott í minningunni)
- salsasósubrauðrétt
- laufabrauð með salsasósu (borðaði sáttur hangikjöt með)
- man ekki meira en hef pottþétt prufað það, bara að nefna það.

Það er alltaf gaman í þessu ástandi að prufa eitthvað nýtt og getur myndast mikil stemmning (matarpartý heima hjá Markúsi og Óttari eru góð vísindaleg dæmi um þetta).
Margt hefur maður bragðað misgáfulegt en ég held að toppurinn í slæmri dómgreind á þessu stigi eigi Ívar Pétur, þegar hann ákvað að háma í sig muffins kökur með bestu lyst bara til að uppgvötva (eftir vingjarnlega ábendinga frá yðar einlægum) að um gjörsamlega óætar, rotnar, myglaðar kökur væri að ræða.

En hvað ætti maður að prufa næst? Þetta náttúrulega fer allt eftir því hvað er til og hvað ekki í ísskápnum.
En maður minn, þetta er frábært hobbý!

Menntaskóli?

Þá hefur maður vonandi lokið sér af í Menntaskólanum á Egilsstöðum.
Undarleg tilhugsun að vera búinn í framhaldsskóla. Núna er eins og byrjunarpakkinn sé búinn og maður byrji að lifa upp á nýtt að ákveðnu leiti.
Maður er orðinn svo mikill eintaklingur núna.
Næsta ár er nú þegar ráðið, ég er að fara að vera hérna á austurlandi í eitt ár í viðbót að vera tónlistarkennari.
Það verður örugglega stórgóð reynsla að fara í kennsluna af fullum krafti og nota tímann til að kenna vel, læra ekki síður, njóta góðra stunda með þeim vinum sem verða hér eftir og safna sér pening fyrir fríkaðri framtíð.

Annars er það í fréttum að Listin að lifa, leikrit sem ég samdi tónlistina fyrir og var sett upp hér á héraði síðastliðið haust verður sett upp í sumar í Þjóðleikhúsinu þar sem það var valið frumlegasta leikverkið árið 2006 (eða eitthvað álíka dóterí).
Þetta er að sjálfssögðu hrikalega skemmtilegt og alveg spurning hvort maður verði ekki að kíkja suður á eina sýningu eða svo?

Líf mitt sem Hjalti

Í seinustu viku dimmiteraði ég með frábærum hóp af fólki.
Ef það er eitthvað sem er skemmtilegt þá er það að læðast um sem ninja á föstudagsmorgni snarölvaður eftir göngum Menntaskólans.
En í byrjun var Café KHB/Ormurinn/eitthvað kínverskt/japanskt/asískt almennt
þar sýndi ég gríðarlega gítarhetjutakta (stelpur, slefið er hef ég heyrt ennþá á gólfinu.. þið verðið að fara að þrífa eftir ykkur) gott ef ég spilaði ekki smelli á borð við summer of 69, fjöllin hafa vakað, stál & hnífur og mörg lög sem ég hefði brotnað niður andlega við að verða vitni að ef ég hefði ekki verið sjálfur maðurinn á gítarnum.
Hjassi Kúl: Gítarhetja.
Þá verður nefnilega allt skemmtilegt.
En maður reyndi að spila eitthvað kúl og skemmtilegt líka.. eftirminnilegt þegar ég reyndi að taka over&over með Hot Chip og ég og Lilja Kristín vorum þau einu sem sungu.
Annars var margt eftirminnilegt við nóttina, samt svo ekki.
Kennaraflippið var skemmtilegt, sérstaklega þegar ég faðmaði Sigrúnu Blöndal að mér og sagði: Djöfull vorkenni ég þér Sigrún mín.. ég er að fara.. rosalega verður þetta leiðinlegt fyrir þig..váááá hvað ég vorkenni þér... djöfull er þetta ógeðslega sorglegt fyrir þig.
Hún var hjartanlega sammála.
Hefði átt að taka þennan karakter á alla kennaranna.
Einnig var eftirminnilegt þegar allir ætluðu að vekja Magnús Helgason en vöktu óvart Gunnar Gunnarsson.
Fóru síðan allir út (því þau föttuðu þá að Magnús "ætti ekki heima hérna") nema ég og Garðar sem höfðum vit í höfði og fórum upp á næstu hæð (það er nefnilega oft lykillinn börnin mín góð) og vöktum Magnús. Hann var sprækur.
Eftir góðan morgun sem einkenndist af gríðarlega góðum mat í Shell (takk Kalli) og almennum prakkaraskap tókst mér að deyja upp í rúmi í herberginu hjá Katrínu, Sigurveigu og Margréti.
Þakka Jóa, Heiðdísi, Lallý og Söndru fyrir góða björgun heim.

Flestir myndu halda að eftir þetta myndi maður slaka á í ca.3 ár, borða marga þynnkuborgara, panodil töflur og horfa á vidjó.
En ekki ég.
Ég svaf í þrjá tíma og fór síðan í sándtjekk.
Því kl.20 um kvöldið byrjuðu tónleikar þar sem ég kom fram með fjórum böndum.
Þetta kvöld var fyrsta skiptið sem ég kom opinberlega fram með Elysium.
Eftir þriggja tíma svefn var ég frekar rotinn en það var mjög gaman.
Eins var stuð að koma fram með reggae/rapp/DAUÐArokks/emo-postrockbandinu Heilakássa og öskra vel valin orð um dreka. (Persónulegt uppáhald er pönkuð viðlagslínan: ÉG HATA ALLA - SEM HATA DREKA!)
Hljómsveit Hjaltaljóns hélt aðeins uppi stuðinu, vorum aðallega góð í að fá fólk til að öskra YEAAAAH.
Eða var það YEAAAAHHH?
Og að lokum kom Miri fram öllum að óvörum.
Í fyrsta skipti síðan í október. EKki held ég að við höfum verið geggjað spilandi, en ég held samt að þetta hafi verið skemmtilegt.
Eftir tónleikana var ég þreyttur, þreyttur maður en fór samt í pínu bjór.
Maður er prakkari.

WRáWR!

Þá er komið að því!

ERUÐI EKKI Í STUÐI?!?!

Hljómsveit Hjaltaljóns kemur fram á tónleikum í Sláturhúsinu
með engum öðrum en stuðsveitinni Sprengjuhöllinni föstudagskvöldið 20.grjóthaltukjaftiþaðverðurstuð apríl!

Þetta verður stuð, stuð, stuð sem enginn má missa af.
 
Annars er það í fréttum að 27.apríl verða einnig tónleikar í Sláturhúsinu
og þar koma fram fullt af nettum böndum, m.a. mun ég stíga mín fyrstu skref opinberlega sem bassaleikari hinnar snargeðveiku hljómsveitar Elysium.

Tónlist & Körfubolti

Ja þetta er ekki Ást & Körfubolti eins og myndin þekkta, þetta blogg gengur frekar út á tónlist & körfubolta enda mun auðveldara viðfangsefni en ástin.

Fann mér tilgang fyrir bloggstarfsemi: Ég ætla að finna 10 
plötur sem ég myndi vilja eiga heiðurinn að (engin sérstök röð).
Og byrjum á fyrstu þremur:

1. Smile - Brian Wilson: Unglingasinfonía til Guðs eins og brosið hefur verið kallað af Brjáni Villa og fleiri góðum félögum. Eitt goðsagnakenndasta verk allra tíma. Hefði alveg verið til í að það hefði verið ég en ekki Brjánn sem væri maðurinn á bakvið þetta. Hefði verið þó betra að sleppa við ofsóknaræðið sem fylgdi því að taka upp Mrs.O'leary's cow og almenna geðveilu sem að þjakaði frænda minn og félaga þegar hann reyndi fyrst við að taka upp þetta himneska verk.

2. Pet Sounds - The Beach Boys: Hér er Brjánn aftur maðurinn á bakvið geislandi fegurðina. Eftir að hann hafði fengið nóg af tónleikaferðum með hinum strandarstrákunum þar sem að tónleikaferðir hentuðu illa til að semja tónlist samdi hann Pet Sounds með auglýsingatextasmiðnum Tony Asher. Pet Sounds og Smile eru ótrúlega ólík verk, Pet Sounds hljómar nákvæmlega eins og það augnablik þegar börn missa sakleysi sitt og verða fullorðin. Kannski það hafi verið það sem var að koma fyrir Brján?
Frábærlega tekin upp og útsett, maðurinn var og er meistari.
Síðan eru textarnir þónokkuð dýpri en maður myndi halda við fyrstu hlustun.

3. The Soft Bulletin - The Flaming Lips: Ég var svo lengi að uppgvötva þessa plötu. Ekki það að mér hafi einhvern tímann þótt hún leiðinleg, ég bara SKILDI þetta kvikindi varla. Hún var svo margbrotin og torræð einhvernveginn.
En leikgleðin að forminu er áberandi og þetta er plata sem alveg er hægt að hverfa inní.

Annað sem fær mann til að blogga er körfubolti.
NBA úrslitakeppnin að byrja og nokkuð mikið þarf að gerast til að maður hafi einhverja trú á því að austrið hafi eitthvað að gera við liðin í vestrinu.
Virðist sem fólk einhvern veginn ennþá afskrifi Phoenix svolítið þegar kemur að úrslitakeppninni. Og oft virðist það vera vörnin sem fólk notar sem aðalástæðu á bakvið þá trú að þeir muni ekki vinna titilinn.
Sem mér finnst skrýtið þar sem að Phoenix er lúmskt varnarlið, þeir eru ekki langt frá Dallas og San Antonio í virkni varnarvinnu og því að halda skotnýtingu andstæðingsins niðri.
Það sem blekkir fólk í sambandi við Phoenix er það að þar sem liðið spilar feikilega hraðan bolta og skorar mikið er mikið um sóknarlegar tilraunir hjá báðum liðum, sem veldur því að bæði lið skjóta meira (og skora meira) en í leikjum þar sem lið spila hægar. Þess vegna skora andstæðingar Phoenix mikið.
En Phoenix skora meira og geta alveg unnið þessa úrslitakeppni.
San Antonio verður seigt eins og alltaf og Dallas er komið með svo mikinn hörku þjálfara í Avery Johnson að þeir hljóta að komast í undanúrslit hið minnsta.
Austan megin hef ég fulla trú á því að mínir menn í Chicago Bulls muni láta að sér kveða, finnst menn vestanhafs ekki hafa næga trú á þeim.
Þetta er lið sem að spilar frábæra vörn, er með mun betri sókn en fólk gefur þeim kredit fyrir (ok, örlítið háð því að taka stökkskot og hafa enga menn til að pósta en só?) og hefur kjarna fullan af mönnum sem kunna að spila saman og af hörku.
Afbragð.

Lagið er fundið!

Búinn að finna lag til að lýsa persónuleika mínum!
Mæli með að þið tjekkið á þessu, þetta er best:
http://www.youtube.com/watch?v=fbGkxcY7YFU
Samwell - What What? (In the butt)